او مست عشق بود

چشمان او سرود شبی جاودانه بود

                                           سر مست و بی شکیب

                                                                 بر شانه ریخت خرمن گیسوی تابدار

از تن کشید جامه ابریشم سپید

                                      لرزید و پر گناه

                                                          عریان و مست...

بوسه به لبهای من نهاد

                              پیچید بر تنم

                                                 بر خود کشید پیکر آتش گرفته ام

وانگه به ناز گفت:

                              "دیدی که آمدم؟؟!"