زنان وزیبایی زمین را باور کن

خوشی و خنیاگری را باور کن

آرامش،علاقه و آشتی را باور کن.

ومن

ترا به بی شماری باران باور کرده ام

بیا و خواسته های مرا برآر و باور کن

بیا و آرزوهای ملت مرا برآر و باور کن

بیا و آزادی زنان را نگهبان باش

بیا و کاستی ها را بشکن و کاهلی ها را بشکن!

وای بر من

اگر دردمندی به میهنم

مویه کند.

وای بر من

اگر گرسنه ای به میهنم

                                                   "سید علی صالحی"

سرانجام کسی اندیشه های مرا باز خواهد سرود

ومن نشانه های بسیاری از پی روزگاران باز نهاده ام

راه ها گشوده

آتش ها افروخته

کارها کرده

بهره ها رسانده ام.

این دعای من است:

کودکانتان شیرین زاد

خواب هاتان خوش

رمه هاتان بسیار

رودهاتان جاری

وجهانتان روشن باد.

پس پیروزگران برزاوند بدانند

شوشیانا آتشگاه آسمانی من است

من آن را به یادگار نور و بینایی آدم آفریده ام

شوشیانا سرزمین من است

شبستانی خوش برای خستگان زمین.

پس دانایان نیز بدانند

دختران فرح زاد سرزمین من زیبایند

برنایان سرزمین من برومندند

ومن به فرمانداران خویش گفته ام

که زنان را زیور و

زندگان را بر کت بسیار دهند

برومندان و برنایان را برکت بسیار دهند.

و شهریاران خردمند خویش را گفتم:

زندان زمانه دیوان را ویران کنند

چرا که این جهان

گذرگاه گرزه ماران نیست.

                                                   "سید علی صالحی"

                                                                     (ملهم از کتیبه های کهن)

گاهی نمی شود که نمی شود-

گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است-

گاهی نگفته قرعه به نام تو می شود-

گاهی گدای گدایی و بخت نیست-

گاهی تمام شهر به نام تو می شود-

صبر-صبر-صبر