تبليغاتX
غریب آشنا
زندگی باید کرد ، دوست می باید داشت
چه دعایی کنمت بهتر از این:

خنده ات از ته دل!

گریه ات از سر شوق!

روزگارت همه شاد!

سفره ات رنگارنگ و تنی سالم وشاد که بخندد مدام...  

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 23:37  توسط فرزانه  | 

مرا اینگونه باور کن:

کمی تنها!

کمی بی کس!

کمی از یاد ها رفته!

خدا هم ترک ما کرده،خدا دیگر کجا رفته؟!

نمیدانم مرا آیا گناهی هست؟؟

که شاید هم...

به جرم آن غریبی و جدایی هست!!

مرا این گونه باور کن...! 

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 23:33  توسط فرزانه  | 

من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید

                                       قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید!

فصل گل می گذرد هم نفسان بهر خدا

                                     بنشینید به باغی ومرا یاد کنید! 

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 23:32  توسط فرزانه  | 

تولدت مبارک!

همه ی وجودم!

عزیز دست نیافتنی ام!

عزیزک بهشتی ام!

ملیکام تولدت مبارک!

................. 

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 23:29  توسط فرزانه  |