|
|
|
|
|
چه دعایی کنمت بهتر از این:
خنده ات از ته دل! گریه ات از سر شوق! روزگارت همه شاد! سفره ات رنگارنگ و تنی سالم وشاد که بخندد مدام... |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 23:37 توسط فرزانه
|
|
||
|
|
|
|
|
مرا اینگونه باور کن:
کمی تنها! کمی بی کس! کمی از یاد ها رفته! خدا هم ترک ما کرده،خدا دیگر کجا رفته؟! نمیدانم مرا آیا گناهی هست؟؟ که شاید هم... به جرم آن غریبی و جدایی هست!! مرا این گونه باور کن...! |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 23:33 توسط فرزانه
|
|
||
|
|
|
|
|
من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید
قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید! فصل گل می گذرد هم نفسان بهر خدا بنشینید به باغی ومرا یاد کنید! |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 23:32 توسط فرزانه
|
|
||
|
|
|
|
|
تولدت مبارک!
همه ی وجودم! عزیز دست نیافتنی ام! عزیزک بهشتی ام! ملیکام تولدت مبارک! ................. |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 23:29 توسط فرزانه
|
|
||