| تبليغات | X |
خویش را باور كن!
هيچ كس جز تو نخواهد آمد
هيچ كس بر در اين خانه نخواهد كوبيد شعلة روشن اين خانه تو بايد باشي
هيچ كس چون تو نخواهد تابيد سرو آزاده اين باغ تو بايد باشي
هيچ كس چون تو نخواهد روييد چشمة جاري اين دشت تو بايد باشي
هيچ كس چون تو نخواهد جوشيد باز كن پنجره صبح آمده است
در اين خانة رخوت بگشاي باز هم منتظري؟!
هيچ كس بر در اين خانه نخواهد كوبيد و نمي گويد: برخيز
كه صبح است بها آمده است!
خانه، خلوت تر از آن است كه مي پنداري!
سايه، سنگين تر از آن است كه مي پنداري!
داغ، ديرين تر از آن است كه مي پنداري!
باغ، غمگين تر از آن است كه مي پنداري!
ريشه ها مي گويند: ما توانا تر از آنيم كه مي پنداري!
هيچ كس جز تو نخواهد آمد هيچ بذري بي تو،
روي اين خاك نخواهد پاشيد خرمني كوت نخواهد گرديد
هر كجا چرخي، بي چرخش تو هر كجا چرخي بي چالش و بي خواهش تو
بي توانايي انديشه و عزم تو نخواهد چرخيد
اسب انديشة خود را زين كن تك سوار سحر جاده تو بايد باشي!
و خدا مي داند كه خدا مي خواهد
تو خود آئي باشي بر پهنة خاك.
نازنين! داس بي دستة ما سالها خوشة نارستة بذري را بر مي چيند
كه به دست پدران ما بر خاك نريخت
كودكان فردا خرمن كشتة امروز تو را مي جويند
خواب و خاموشي امروز تو را در حضور تاريخ در نگاه فردا
در نگاه فردا هيچ كس بر تو نخواهد بخشيد
باز هم منتظري؟!!
هيچ كس بر در اين خانه نخواهد كوبيد
و نمي گويد: برخيز كه صبح است بهار آمده است!
تو بهاري
آري
خويش را باور كن!!!
"مجتبي كاشاني"
زنان وزیبایی زمین را باور کن
خوشی و خنیاگری را باور کن
آرامش،علاقه و آشتی را باور کن.
ومن
ترا به بی شماری باران باور کرده ام
بیا و خواسته های مرا برآر و باور کن
بیا و آرزوهای ملت مرا برآر و باور کن
بیا و آزادی زنان را نگهبان باش
بیا و کاستی ها را بشکن و کاهلی ها را بشکن!
وای بر من
اگر دردمندی به میهنم
مویه کند.
وای بر من
اگر گرسنه ای به میهنم
"سید علی صالحی"
سرانجام کسی اندیشه های مرا باز خواهد سرود
ومن نشانه های بسیاری از پی روزگاران باز نهاده ام
راه ها گشوده
آتش ها افروخته
کارها کرده
بهره ها رسانده ام.
این دعای من است:
کودکانتان شیرین زاد
خواب هاتان خوش
رمه هاتان بسیار
رودهاتان جاری
وجهانتان روشن باد.
پس پیروزگران برزاوند بدانند
شوشیانا آتشگاه آسمانی من است
من آن را به یادگار نور و بینایی آدم آفریده ام
شوشیانا سرزمین من است
شبستانی خوش برای خستگان زمین.
پس دانایان نیز بدانند
دختران فرح زاد سرزمین من زیبایند
برنایان سرزمین من برومندند
ومن به فرمانداران خویش گفته ام
که زنان را زیور و
زندگان را بر کت بسیار دهند
برومندان و برنایان را برکت بسیار دهند.
و شهریاران خردمند خویش را گفتم:
زندان زمانه دیوان را ویران کنند
چرا که این جهان
گذرگاه گرزه ماران نیست.
"سید علی صالحی"
(ملهم از کتیبه های کهن)
گاهی نمی شود که نمی شود-
گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است-
گاهی نگفته قرعه به نام تو می شود-
گاهی گدای گدایی و بخت نیست-
گاهی تمام شهر به نام تو می شود-
صبر-صبر-صبر
خنده ات از ته دل!
گریه ات از سر شوق!
روزگارت همه شاد!
سفره ات رنگارنگ و تنی سالم وشاد که بخندد مدام...
کمی تنها!
کمی بی کس!
کمی از یاد ها رفته!
خدا هم ترک ما کرده،خدا دیگر کجا رفته؟!
نمیدانم مرا آیا گناهی هست؟؟
که شاید هم...
به جرم آن غریبی و جدایی هست!!
مرا این گونه باور کن...!
قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید!
فصل گل می گذرد هم نفسان بهر خدا
بنشینید به باغی ومرا یاد کنید!
همه ی وجودم!
عزیز دست نیافتنی ام!
عزیزک بهشتی ام!
ملیکام تولدت مبارک!
.................
آینه شکسته ای که
لبخند تو را هزار بار تکرار می کند...!!!
