تبليغاتX
غریب آشنا
زندگی باید کرد ، دوست می باید داشت
برآ و رودهای رویا خیز را باور کن

زنان وزیبایی زمین را باور کن

خوشی و خنیاگری را باور کن

آرامش،علاقه و آشتی را باور کن.

 

ومن

ترا به بی شماری باران باور کرده ام

بیا و خواسته های مرا برآر و باور کن

بیا و آرزوهای ملت مرا برآر و باور کن

بیا و آزادی زنان را نگهبان باش

بیا و کاستی ها را بشکن و کاهلی ها را بشکن!

 

وای بر من

اگر دردمندی به میهنم

مویه کند.

وای بر من

اگر گرسنه ای به میهنم

 

                                                   "سید علی صالحی"

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم مرداد 1388ساعت 12:51  توسط فرزانه  | 

سرانجام کسی مرا خواب خواهد دید

سرانجام کسی اندیشه های مرا باز خواهد سرود

ومن نشانه های بسیاری از پی روزگاران باز نهاده ام

راه ها گشوده

آتش ها افروخته

کارها کرده

بهره ها رسانده ام.

 

این دعای من است:

کودکانتان شیرین زاد

خواب هاتان خوش

رمه هاتان بسیار

رودهاتان جاری

وجهانتان روشن باد.

 

پس پیروزگران برزاوند بدانند

شوشیانا آتشگاه آسمانی من است

من آن را به یادگار نور و بینایی آدم آفریده ام

شوشیانا سرزمین من است

شبستانی خوش برای خستگان زمین.

 

پس دانایان نیز بدانند

دختران فرح زاد سرزمین من زیبایند

برنایان سرزمین من برومندند

ومن به فرمانداران خویش گفته ام

که زنان را زیور و

زندگان را بر کت بسیار دهند

برومندان و برنایان را برکت بسیار دهند.

 

و شهریاران خردمند خویش را گفتم:

زندان زمانه دیوان را ویران کنند

چرا که این جهان

گذرگاه گرزه ماران نیست.

 

                                                   "سید علی صالحی"

                                                                     (ملهم از کتیبه های کهن)

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و دوم مرداد 1388ساعت 12:43  توسط فرزانه  | 

گاهی گمان نمیکنی ولی می شود-

گاهی نمی شود که نمی شود-

گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است-

گاهی نگفته قرعه به نام تو می شود-

گاهی گدای گدایی و بخت نیست-

گاهی تمام شهر به نام تو می شود-

صبر-صبر-صبر

+ نوشته شده در  جمعه نهم مرداد 1388ساعت 16:22  توسط فرزانه  | 

چه دعایی کنمت بهتر از این:

خنده ات از ته دل!

گریه ات از سر شوق!

روزگارت همه شاد!

سفره ات رنگارنگ و تنی سالم وشاد که بخندد مدام...  

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 23:37  توسط فرزانه  | 

مرا اینگونه باور کن:

کمی تنها!

کمی بی کس!

کمی از یاد ها رفته!

خدا هم ترک ما کرده،خدا دیگر کجا رفته؟!

نمیدانم مرا آیا گناهی هست؟؟

که شاید هم...

به جرم آن غریبی و جدایی هست!!

مرا این گونه باور کن...! 

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 23:33  توسط فرزانه  | 

من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید

                                       قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید!

فصل گل می گذرد هم نفسان بهر خدا

                                     بنشینید به باغی ومرا یاد کنید! 

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 23:32  توسط فرزانه  | 

تولدت مبارک!

همه ی وجودم!

عزیز دست نیافتنی ام!

عزیزک بهشتی ام!

ملیکام تولدت مبارک!

................. 

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 23:29  توسط فرزانه  | 

هزار شاخه گل تقدیم به

 آینه شکسته ای که

لبخند تو را هزار بار تکرار می کند...!!! 

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم بهمن 1387ساعت 23:11  توسط فرزانه  | 

پیش پیش لالا پیش پیش لالا...

خوابش نمی برد دیگر!

چه کارش کنم؟!

نمی توانم که بکشمش!

بچه است خب!

هر کاری می کنم تا حواسش را پرت

کنم

و بخوابانمش نمی شود!

این نصف شبی گریه اش گرفته!

بی قراری می کند.

بهانه ات را می گیرد!

می گوید دلش تنگ شده!

نمی دانم چه کار کنم؟!

از دوری تو خوابش نمی برد

کودک بی قرار درونم!!!

 

                                         "مجله موفقیت-پرستو عوض زاده"                        

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم دی 1387ساعت 22:56  توسط فرزانه  | 

فقط ساده سلام می کنی!

همین!

اما کسیدارد

بی وقفه

در ضلع شمال غربی بدنم

تبلا می نوازد!

...

فقط ساده سلام کرده بودی ها؟!

ولی

هم چنان تبلا...!

 

                                          "مجله موفقیت-پرستو عوض زاده"

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم دی 1387ساعت 22:49  توسط فرزانه  |